Αποφασισμένος να φύγει με θετικό αποτέλεσμα παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα αλλά έπεσε πάνω στον Μάνταλο που σφύριζε ότι του κατέβαινε με αποκορύφωμα την κόκκινη κάρτα στον Γκέσιο για θέατρο(!!!) στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου που άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα. Μπορεί η συγκεκριμένη φάση να ήταν το αποκορύφωμα αλλά σε όλο το παιχνίδι ο Μάνταλος έδειξε μια απίστευτη εμπάθεια στην ομάδα όπου κάθε επαφή με τον αντίπαλο την χρέωνε φάουλ ενώ έκλεισε τα μάτια αρκετές φορές όταν οι παίκτες μας βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση.

Σε ένα παιχνίδι με αρκετά καλό ρυθμό η ομάδα μας παρά τις σημαντικές απουσίες παρουσιάστηκε αρκετά καλή με τον Γιαννώτα να είναι σε κέφια και τον Κανούλα να αρπάζει την ευκαιρία από τα μαλλιά δικαιώνοντας το τεχνικό τιμ για την επιλογή του. Με σωστή πίεση, καλές αντεπιθέσεις και τις γραμμές να είναι σχετικά κοντά φαινόταν ότι θα μπορούσαμε να πάρουμε τουλάχιστον τον βαθμό της ισοπαλίας αν όχι της νίκης αλλά τελικά η ποιότητα κάποιων παικτών του αντιπάλου, τα ατομικά λάθη στην άμυνα, οι ελλείψεις λύσεων από τον πάγκο λόγω των απουσιών και φυσικά ο διαιτητής Μάνταλος μας οδήγησαν στην ήττα. Τόσο στο πρώτο γκολ όπου ο Πόι περνάει πολύ ωραία τον Μαργαρίτη και πασάρει στον Ζησόπουλο που βάζει ένα γκολ σπάνιας ομορφιάς(και τύχης) όσο και στο δεύτερο γκολ όπου ο Βελλίδης ανεξήγητα επιτρέπει στον Βασιλείου να τον παρενοχλεί σε ένα σημείο όπου ο τερματοφύλακας έχει τον πρώτο λόγο και σίγουρα αν εκβίαζε την επαφή θα κέρδιζε το φάουλ ή τουλάχιστον θα απωθούσε τον σκόρερ του Λεβαδειακού από την πλεονεκτική θέση που είχε. Ευκαιρίες σαν του Καπετάνου μετά από το ωραίο στρώσιμο του Κανούλα, του Γιαννώτα που δεν μεταβίβασε σωστά στον Καπετάνο στην αντεπίθεση αλλά και αυτή του Παπαζαχαρία στην λήξη του αγώνα δεν θα πρέπει να χάνονται γιατί ακυρώνουν ολόκληρη την προσπάθεια της ομάδος. Μπορεί ο Βελλίδης να ήταν αρνητικός πρωταγωνιστής στο δεύτερο γκολ αλλά με τις εντυπωσιακές του επεμβάσεις στην συνέχεια κατάφερε να  μας κρατήσει μέσα στο παιχνίδι. Αρνητικός πρωταγωνιστής για την ομάδα μας ο Καπετάνος. Όχι γιατί ήταν τόσο κακός αλλά σε ένα παιχνίδι σαν το σημερινό και με τον ρόλο που του είχε το δώσει το τεχνικό τιμ  θα έπρεπε να είχε πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες και να είχε πολύ πιο δημιουργικός. Πάντως ανεξάρτητα από τις αδυναμίες και τα λάθη που έγιναν αυτό που πρέπει να κρατήσουμε σήμερα ήταν η συνολική εικόνα της ομάδος που με εξαίρεση τον αγώνα με την Βέροια όπου από την αρχή υπήρχε ένα κακό στήσιμο της ομάδος από την στιγμή που ανέλαβαν οι Πασιαλής-Μπουγιουκλής η βελιτώση είναι εμφανής και αυτό είναι το πιο σημαντικό για μια ομάδα. Αν βελτιώνουμε τις αδυναμίες μας τότε πολύ γρήγορα θα έρθουν και οι βαθμοί που θα μας κάνουν να αισθανθούμε πιο άνετα.

Αυτός που αναμφισβήτητα έκλεψε την παράσταση στο σημερινό παιχνίδι ήταν ο κόσμος του ΑΡΗ που κατέκλεισε το γήπεδο του Λεβαδειακού! Περισσότεροι από 2000 τρελαμένα Αρειανά, ντυμένα στα κίτρινα έδωσαν μια ξεχωριστή νότα στην αναμέτρηση και υπενθύμισαν στους αρμόδιους γιατί πρέπει να επιτρέπονται οι μετακινήσεις αλλά και ότι όλοι οι οπαδοί δεν είναι ίσοι και όμοιοι. Δεν μάσησαν σε καμία στιγμή από το αρνητικό αποτέλεσμα και δεν παρασύρθηκαν από τις προκλήσεις του Μάνταλου. Συνθήματα, φωνή και τρέλα! Κρίμα που η πρώτη εξόρμηση δεν συνοδεύτηκε με νίκη. Συνέχεια στο Κλ.Βικελίδης όπου εκεί τα περιθώρια για απώλειες έχουν στενέψει. Με ελπιδοφόρες εμφανίσεις σαν την σημερινή και με τον τόσο παθιασμένο κόσμο στο πλευρό του ο ΑΡΗΣ μας δεν έχει να φοβηθεί τίποτα!